تحصیل ناتمام در رشته بازیگری در مدرسه ویژوالارت نیویورک.
شروع فعالیت سینمایی با فیلم بیگانهبیا (مسعود کیمیایی) به عنوان دستیار کارگردان و بازیگر در سال 1347.
فرامرز قریبیان بازی در سینما را با فیلم بیگانه بیا ساخته مسعود کیمیایی در سال 1347 آغاز کرد. سپس به دلیل مسافرت به خارج از کشور چند سالی از سینما دور بود. در سال 1351 بار دیگر در فیلمی از مسعود کیمیایی به نام خاک بازی کرد و بازی خوب و روانش در فیلم گوزنها در کنار بازی قدرتمندانه بهروز وثوقی، نام او را سر زبانها انداخت. پس از انقلاب و در دهه شصت در فیلمهای بسیاری بازی کرد. و موفق شد از جشنواره ششم فیلم فجر جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای بازی در فیلم ترن دریافت کند. او در ضمن در سال 1365 طعم کارگردانی را هم با فیلم قابل قبول جدال در تاسوکی چشیده است.
در اوایل دهه هفتاد و در سال 1370 پس از 15 سال بار دیگر در فیلمی از مسعود کیمیایی بازی کرد: ردپای گرگ. یک بازی ماندگار در فیلمی ماندگار. اما فرامرز قریبیان مزد بازی خوبش در این فیلم را از جشنواره یازدهم فیلم فجر بخاطر بازی در فیلم بندر مه آلود گرفت.
قریبیان در سال 1374 دومین فیلم خود را کارگردانی کرد. قانون یک فیلم پلیسی معمولی بود که برای قریبیان امتیازی به حساب نمی آمد. اما قریبیان توانایی هایش در امر کارگردانی را در سال 1378 و با فیلم چشمهایش به همگان ثابت کرد. فیلمی شسته رفته با فصلهایی ماندگار با نگاه به داستان داش آکل صادق هدایت.
فرامرز قریبیان سومین سیمرغ بلورینش را در جشنواره هجدهم فیلم فجر را برای بازی در ملودرام خوش ساخت مرد بارانی بدست آورد.
دو بازی آخر او از ماندگارترین نقش آفرینی های کارنامه هنری اوست: رقص در غبار و شهر زیبا.
مجموعه آثار فرامرز قریبیان :
فیلم سینمایی :
- بیگانه بیا (مسعود کیمیایی، ۱۳۴۷)
- خاک (مسعود کیمیایی، ۱۳۵۱)
- صلوة ظهر (سعید مطلبی، ۱۳۵۳)
- چشم انتظار (مهدی ژورک، ۱۳۵۴)
- وقتی که آسمان بشکافد (فتح الله منوچهری، ۱۳۵۵)
- گوزنها (مسعود کیمیایی، ۱۳۵۴)
- غزل (مسعود کیمیایی، ۱۳۵۵)
- سرباز (محمدرضا فاضلی، ۱۳۵۶)
- خاتون (رضا میرلوحی، ۱۳۵۶)
- هجرت (میلاد، ۱۳۵۷)
- سایههای بلند باد (بهمن فرمان آرا، ۱۳۵۷)
- امشب اشکی می ریزد (منوچهر مصیری، ۱۳۵۷)
- جنگ اطهر (محمد علی نجفی، ۱۳۵۸)
- بازرس ویژه (منصور تهرانی، ۱۳۶۰)
- عفریت (فرشید فلک نازی، ۱۳۶۱)
- سفیر (فریبرز صالح، ۱۳۶۱)
- پرونده (مهدی صباغزاده، ۱۳۶۲)
- پایگاه جهنمی (اکبر صادقی، ۱۳۶۳)
- ریشه در خون (سیروس الوند، ۱۳۶۳)
- سناتور (مهدی صباغزاده، ۱۳۶۳)
- آوار (سیروس الوند، ۱۳۶۴)
- گردباد (کامران قدکچیان، ۱۳۶۴)
- سمندر (محمود کوشان، ۱۳۶۴)
- گمشده (مهدی صباغزاده، ۱۳۶۴)
- ترن (امیر قویدل، ۱۳۶۶)
- کمینگاه (سیروس تسلیمی، ۱۳۶۶)
- کانی مانگا ( سیف الله داد، ۱۳۶۶)
- دلار (ناصر مهدی پور، ۱۳۶۷)
- مرگ پلنگ (فریبرز صالخ، ۱۳۶۸)
- فیل در تاریکی (۱۳۶۸)
- انفجار در اتاق عمل (رحیم رحیمی پور، ۱۳۷۰)
- تبعیدی ها (جهانگیر جهانگیری، ۱۳۷۰)
- دو نفر و نصفی (یدالله صمدی، ۱۳۷۰)
- گریز (ناصر مهدی پور،۱۳۷۱)
- طعمه (فرامرز صدیقی، ۱۳۷۱)
- بندر مه آلود (امیر قویدل، ۱۳۷۱)
- ردپای گرگ (مسعود کیمیایی، ۱۳۷۱)
- ترانزیت (علی سجادی حسینی، ۱۳۷۲)
- آخرین خون (منوچهر مصیری، ۱۳۷۲)
- می خواهم زنده بمانم (ایرج قادری، ۷۳/۱۳۷۲)
- منطقه ممنوعه (رضا جعفری، ۱۳۷۳)
- شریک زندگی (سید علی خوش نشین،۱۳۷۳)
- تجارت (مسعود کیمیایی، ۱۳۷۳)
- مروارید سیاه (شفیع آقا محمدیان، حبیب الله بهمنی، ۱۳۷۳)